Gezegenimsi bulutsu
M 1-74
Gezegenimsi bulutsu
Ölmekte olan Güneş benzeri bir yıldızın dışarı attığı gaz kabuğu: merkezdeki sıcak çekirdeğin morötesi ışığıyla parlıyor. Birkaç on bin yıl içinde dağılıp görünmez olacak. Uzaklık istatistiksel yöntemle tahmin edildi; belirsizliği yüzde 30–50.
| Tür | Gezegenimsi bulutsu |
|---|---|
| Takımyıldız | Kartal |
| Uzaklık | 4.120 pc (13,4 bin ly) · tahmini |
| Çap | 0,3 ly |
| Merkez yıldızı | V 18,1 · WN b? |
| Genişleme hızı | 13 km/s |
| PN G adı | PN G052.2-04.0 |
| Kaynak | Strasbourg–ESO PN Catalogue |
| Sağ açıklık (J2000) | 19h 42m 18.8s |
| Dik açıklık (J2000) | +15° 09′ 05″ |
Gökyüzünde
Kuzey Yarımküre'nin her yerinden ve güneyde 75° G enlemine kadar görülebilir. 75° K enleminin kuzeyinde hiç batmaz. Gece yarısı gökyüzünde en yüksek noktasına Temmuz ayında ulaşır; gözlem için en iyi dönem budur.
Dünya'dan teleskopla
Işığın yolculuğu
Bu gece gördüğünüz ışık 13 bin yıl önce yola çıktı. O sırada Homo sapiens Afrika'dan dünyaya yayılıyordu; tarım henüz yoktu. Güneş Sistemi'nden ayrılan en hızlı araç Voyager 1'in hızıyla (saniyede 16,9 km) oraya varmak 238 milyon yıl sürerdi.