Ötegezegen · mini-Neptün
GJ 1289 b
GJ 1289 b, GJ 1289 yıldızının çevresinde dolanan bir mini-Neptün. Bir yılı 112 Dünya günü sürer. 2024 yılında Radial Velocity yöntemiyle keşfedildi.
| Yıldızı | GJ 1289 |
|---|---|
| Uzaklık | 27,2 ışık yılı (8,35 pc) |
| Yörünge periyodu | 112 gün |
| Yörünge yarıçapı | 0,27 AU |
| Dış merkezlik | 0,000 |
| Yarıçap | 2,38 R⊕ · 0,212 R♃ |
| Kütle (en az) | 6,27 M⊕ · 0,0197 M♃ |
| Yoğunluk | 2,56 g/cm³ |
| Denge sıcaklığı | 150 K (-123 °C) |
| Aldığı ışınım | Dünya'nın 0,0754 katı |
| Keşif yöntemi | Radial Velocity |
| Keşif yılı | 2024 |
| Keşfeden | Multiple Observatories |
Yaşanabilir bölge
Yaşanabilir bölgenin dışında: Dünya'nın aldığı ışığın yalnızca %7,5'i kadarını alıyor; donmuş bir dünya.
Gökyüzünde yıldızı
Gezegenin gökyüzünde yıldızı 0,48° genişliğinde bir disk olarak görünür: Dünya'dan gördüğümüz Güneş'in 0,91 katı.
Gökyüzünde
Görmek için teleskop gerekir: görünür parlaklığı 12,57 kadir. Kuzey Yarımküre'nin her yerinden ve güneyde 53° G enlemine kadar görülebilir. 53° K enleminin kuzeyinde hiç batmaz. Gece yarısı gökyüzünde en yüksek noktasına Eylül ayında ulaşır; gözlem için en iyi dönem budur.
Işığın yolculuğu
Bu gece gördüğünüz ışık yaklaşık 1999 yılında yola çıktı. Güneş Sistemi'nden ayrılan en hızlı araç Voyager 1'in hızıyla (saniyede 16,9 km) oraya varmak 483 bin yıl sürerdi.
Veriler: NASA Exoplanet Archive, PSCompPars. Simülasyondaki görünüm ölçülen yarıçap, kütle ve sıcaklığa dayanan bir temsildir.